VII Kongres Penitencjarny

W dniach 21-23 maja 2025 roku w Ośrodku Szkolenia Służby Więziennej w Popowie

odbędzie się VII Kongres Penitencjarny pod tytułem: Więzienie o ludzkim obliczu.

Kongresy penitencjarne są organizowane od 1996 roku przez Polskie Towarzystwo Penitencjarne i Służbę Więzienną we współpracy z uczelniami instytucjami i organizacjami zajmującymi się penitencjarystyką, profilaktyką społeczną i resocjalizacją, pomocą społeczną, pracą socjalną etc.

W kongresach uczestniczą funkcjonariusze i pracownicy SW, słuchacze szkoleń zawodowych i doskonalących SW, przedstawiciele związków zawodowych SW, naukowcy, reprezentujący uczelnie wyższe i instytuty naukowe, oraz studenci, zwłaszcza reprezentujących studenckie koła naukowe (z uczelni podejmujących problematykę więziennictwa i penitencjarystyki), przedstawiciele Policji, wymiaru sprawiedliwości i kurateli sądowej, mediatorzy, przedstawiciele organizacji pozarządowych, Kościołów i fundacji działających na polu instytucji penitencjarnych (oraz personel zakładów poprawczych, wychowawczych, ośrodków socjoterapii).

VII Kongres Penitencjarny został objęty honorowym patronatem przez Ministra Sprawiedliwości prof. dr. hab. Adama Bodnara, podsekretarz stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości Ministrę Marię Ejchart, Dyrektora Generalnego Służby Więziennej płk dr. Andrzeja Pecka oraz Laboratorium Behaviour in Crisis Lab – Uniwersytet Jagielloński w Krakowie.

Celami Kongresu są m.in.:

– wymiana poglądów naukowych w dziedzinie penitencjarystyki, profilaktyki społecznej i resocjalizacji,

– upowszechnianie dorobku nauk o więziennictwie, w tym zwłaszcza pedagogiki, psychologii, socjologii w zakresie przydatnym w wykonywaniu środków karnych wiążących się z pozbawieniem wolności oraz prawa penitencjarnego i kryminologii,

– rekomendowanie efektywnych teorii i metod modernizowania oddziaływań penitencjarnych na podstawie danych empirycznych (Evidence Based Practice)

– prezentacja sprawdzonych rozwiązań legislacyjnych, organizacyjnych oraz metodycznych (dobrych praktyk) poparta ewaluacją tych projektów i programów,

– integrowanie środowiska zajmującego się Penitencjarystyką, w tym m.in. personelu więziennego, społeczności akademickich, wolontariuszy, organizacji społecznych – w nurcie pielęgnowania oraz promowania tradycji polskiej Penitencjarystyki.

Tematyka obrad dotyczy kluczowych problemów składowych elementów systemu penitencjarnego (jego idei przewodniej i celów, podstaw prawnych, infrastruktury wraz z otoczeniem społeczno-ekologicznym, rolą personelu i stosowanych przezeń wobec adresatów metod i środków oraz kierunków rozwoju systemu. Z tego względu wydzielono następujące sekcje obrad:

1. Dotyczące podmiotów oddziaływania (więźniów):

Portret kryminologiczny więźniów, diagnozowanie, prognozowanie, projektowanie, realizowanie i ewaluowanie oddziaływań, profilowanie osadzonych, status prawny oraz ludzkie prawa więźniów. Kryminologiczne i penitencjarne zagadnienia współczesnej przestępczości (jej trendy, rodzaje), problemy i negatywne zjawiska rejestrowane w populacji skazanych (m.in.  zachowania korupcyjne osadzonych). Zagadnienia indywidualizacji i klasyfikacji skazanych.

2. Dotyczące personelu więziennego:

Rola i zadania Służby Więziennej z zastosowaniem standardów dotyczących więziennictwa i ochrony praw człowieka. Możliwości i trudności działania personelu w ramach systemu penitencjarnego w zakresie realizacji zadań kodeksowych. Rola personelu w organizacji oddziaływań w zakresie społecznej readaptacji więźniów, modelowe kompetencje i kwalifikacje personelu, jego postawy, zasoby, oczekiwania, problemy. Szkolenie personelu. Dobre praktyki. Aktywność społeczna personelu, rola związków zawodowych oraz stowarzyszeń, a także współpraca krajowa oraz międzynarodowa polskiego więziennictwa.

3. Dotyczące relacji międzyludzkich w więzieniu oraz z otoczeniem zewnętrznym:

Wachlarz oddziaływań penitencjarnych na skazanych oraz ich reintegracji społecznej (wraz z odnową moralną, duchową). Systemy przeciwdziałania przestępczości z użyciem środków profilaktyki przestępczości, kar alternatywnych, probacji, mediacji i innych środków sprawiedliwości naprawczej, udziału społeczności lokalnej w wymiarze sprawiedliwości. Współdziałanie i integracja służb społecznych, kuratorów, pracowników socjalnych, asystentów rodzinnych i innych, w realizacji zadań więziennictwa. Inicjowanie różnorodnych aktywności i powiązań społecznych, tzw. sieci społecznej. Problemy resocjalizacji w świetle efektywności polityki karnej (w dziedzinie izolacji i probacji). Zmiany i ewaluacja w dziedzinie środków oddziaływania na skazanych. Kontrola i rola technik miękkich w rozpoznawaniu i przeciwdziałaniu zagrożeniom. Zarzadzanie ryzykiem oraz bezpieczeństwem w więzieniu. Udział nowych technologii: AI, itp. w ramach formuły techno-correction. Działalność grup wsparcia skazanych i wolontariat. Aktywności oraz aktywizacja osób i grup (również skazanych) w ramach społeczność lokalnej. Tematyka formowania obrazu więziennictwa w ramach public relations i w ocenie społecznej.

Wszystkich zainteresowanych serdecznie zapraszamy do wzięcia udziału w VII Kongresie Penitencjarnym!

Prezes Polskiego Towarzystwa Penitencjarnego

dr hab. Aldona Nawój-Śleszyński, prof. UŁ